1881

[Intro - Spoken Word]
(صدای فندک و کام گرفتن عمیق، موزیک دلهره‌آور و بیسِ سنگین)
(با لحن خسته و بیخیال):
می‌دونی... آدما مِثِ رودخُونَن...
وَختی خُشک بِشَن، دیگه هیشکی نگاشون نِمیکُنِه...
مُ هَمون هَلیلُم... که سَدِ جیرُفتِ نِگاهِت...
جِلویِ نَفَسُم رِ گِرِفت...
بِبین... خُشکیدُم...

[Verse 1]
(۱) مِثِ "هَلیلِ" خُشکُم، کِه اُو (آب) اَز سَرِش رَفت
تَمُومِ آبرویِش، چِه آسُون اَز بَرِش رَفت
(۲) تُو مِثِ سَدِ "جِیرُفت"، جِلُویِ عِشقِ رِ بَستی
نَذاشتی جُون بِگیرُم، زَدِی مَا رِ شِکَستی

[Chorus - Melodic & Powerful]
(۳) خُدایا شَاهِدی تُو، کِه مُو ظُلمی نَکِردُم
بَه جُز دُورِ سَرِ یَار، بِخُدا کِه نَگَردُم
(۴) چِرا سَهمِ دِلِ مُو، هَمَش "خَارِ مُغِیلان"؟
چِرا سَهمِ رَقیبُون، شُدِه باغ و گُلِستَان؟

[Rap Verse - Fast & Aggressive]
تَرَک خُوردِه لَوُونُم مِثِ خَاکِ بِیابُون
کُجایی اِی بَهارُم؟ شُدُم عَینِ زِمِستُون
نِگارِ زَردِ تُو روش اِی مُنی کُشت
خُدایا تاکِ اَبروش اِی مُنی کُشت
تُو کِه رَفتی خُونَه وِیرُن و سَردِن
تَمُومِ زِندِگیم پُر زَجرُ و دَردِن

[Outro - Spoken]
آره... زجر و درد...
این قصه تَه نَداره...
فقط خُشکیه... فقط کویر...