Marfou'a

Marfou’a… Marfou’a…
Sunanki sauti ne mai taushi,
Yana shiga kunne, ya sauka a zuciya.

Da sassafe hasken rana ya tashe ni,
Sai tunaninki ya zo min kamar addu’a.
Idan na lumshe ido, fuskar ki nake gani,
Kamar mafarki mai daɗi da ba na son farkawa.

Murya ki kamar kidan algaita,
Tana ratsa jini, tana motsa rai.
Duk inda na dosa, sawunki na ji,
Ke ce hanya, ke ce hasken da nake bi.

Marfou’a, ke ce kidan zuciyata,
Duk bugun jini, sunanki nake ji.
Marfou’a, ke ce mafarkina,
Soyayyarki ta zame min rai na gaskiya.

Idanunki suna magana ba tare da baki ba,
Suna faɗin kalmomin da zuciya ke ɓoyewa.
Murmushinki ya fi zinariya daraja,
Yana warkar da raina fiye da dukiya.

Idan dare ya yi tsawo, duniya ta yi shiru,
Ni da tunaninki muke hira a zuciya.
Iskar dare tana rerawa a kunne na,
Kamar tana cewa: “Soyayya ta gaskiya ce.”

Marfou’a, ke ce kidan zuciyata,
Duk bugun jini, sunanki nake ji.
Marfou’a, ke ce mafarkina,
Soyayyarki ta zame min rai na gaskiya.

Ba na neman komai face kasancewa tare,
Ko da hanya ta yi nisa, ba zan gaji ba.
Hannunki a nawa ya isa alkawari,
Fiye da rantsuwa, fiye da duk wata magana.

Ke ce waƙar da ba ta da ƙarewa,
Duk lokacin da aka rera ta, sai ta fi daɗi.
A rayuwata, ke ce babbar ni’ima,
Marfou’a, ke ce zaɓin zuciyata har abada.

Marfou’a… Marfou’a…
Idan soyayya waƙa ce,
To ke ce kidanta,
Ke ce sautinta,
Ke ce dukkan labarinta 💖🎶