toyo

Pag gising sa umaga, okay ka naman
Maya-maya biglang tahimik na lang
Tinatanong ko kung may problema ba
Sasabihin mo, “Wala,” pero iba ang mukha

Nag-chat ako ng “good morning, baby”
Reply mo isang “k.” parang galit lagi
Di ko alam kung saan ako lulugar
Isang mali ko lang, tampo agad magdamag


Minsan lambing, minsan bagyo
Parang roller coaster ang toyo mo
Pero sa totoo lang, di naman nakakasawa
Kasi sa dulo ako pa rin ang hanap mo, sinta


Kahit toyoin ka, mahal pa rin kita
Kahit topak mo’y abot hanggang buwan at tala
Kahit minsan parang hirap mong suyuin
Ikaw pa rin ang gusto kong lambingin

Kahit nagtatampo ka sa simpleng bagay
Pag ngumiti ka, nawawala lahat
Toyoin ka man kung minsan
Ikaw pa rin ang pahinga’t tahanan


Nagagalit ka pag late ako mag-reply
Pero ikaw itong nawawala whole night
Pag tinanong kita, “Sino kasama mo?”
Sasabihin mo lang, “Wag kang praning, loko.”

Minsan gusto mo ng space at katahimikan
Minsan gusto mo yakap buong magdamag
Ang hirap basahin ng isip mong malalim
Pero ikaw pa rin ang pipiliin araw-araw sa akin


At kahit nakakapagod minsan ang drama
Ayokong iba ang kasama mo pagtawa
Sanay na ’ko sa sumpong at iyak
Basta ako pa rin ang kayakap


Kahit toyoin ka, mahal pa rin kita
Sa init at lamig ng iyong nadarama
At kung may tampo ka man na di maintindihan
Handa akong suyuin ka habang-buhay, mahal

Toyoin ka man sa paningin ng iba
Sa’kin ikaw yung pinakamasayang problema
At sa bawat topak mong bigla-biglaan
Mas lalo lang kitang minamahal.