RapKU

Sa bulwagan ng pangako, may lihim na kasunduan, (shh…)
Ngiting may maskara, kamay na may bahid ng kasalanan. (alam na)
Bawat pirma sa papel, katumbas ng gutom sa kalsada, (grabe ’to)
Habang sila’y nagbibilang, may batang umiiyak sa eskinita. (nakakagalit)

Sabi nila’y para sa bayan, pero bakit tayo’y lugmok? (bakit nga ba?)
Kung ang tapat ay tahimik, ang magnanakaw ang malakas ang loob. (ang kapal)

Sa bulsa ng dilim, nawawala ang liwanag, (hey!)
Pondo ng pangarap, ninanakaw ng kasakiman. (pera-pera na lang)
Hanggang kailan ba tayo pipikit, magbubulag-bulagan? (gising na!)
Kung ang bayan ang talo sa bawat kurap na kasunduan. (oo, sa bawat isa)

Mga ospital na hungkag, paaralang wasak ang bubong, (wala man lang)
Pero sa mansyon nila, ginto ang sahig at dingding ay marmol. (wow ha)
Batas na binabaluktot, hustisya’y binibili, (presyo na lang)
Kapag pera ang panukat, katotohanan ang napipipi. (tahimik)

Hindi lahat nabibili, may apoy sa puso namin, (apoy ’to)
Sa bawat sigaw ng masa, ang takot nila’y lalalim. (ramdam niyo ’yan)

Sa bulsa ng dilim, nawawala ang liwanag, (ilabas!)
Pondo ng pangarap, ninanakaw ng kasakiman. (sukang-suka na)
Hanggang kailan ba tayo pipikit, magbubulag-bulagan? (hindi na!)
Kung ang bayan ang talo sa bawat kurap na kasunduan. (tama na)

Isang tinig, maging libo, (isa! dalawa!)
Isang hakbang, maging daan. (sabay-sabay)
Kung ang takot ay wawasakin, (wasakin!)
Ang bukas ay may pangalan. (atin ’yon)

Ilabas sa dilim ang ninakaw na liwanag, (ibalik!)
Ibalik sa tao ang dapat ay para sa lahat. (para sa bayan!)
Hindi na kami tatahimik, hindi na magpapagamit, (hindi na!)
Sa araw na gising ang bayan—ang kurapsyon ay magigiba rin. (boom!)